Historische binnensteden blijven vaak eeuwenlang aantrekkelijk en functioneel, terwijl moderne woonwijken soms al na enkele tientallen jaren ingrijpend worden aangepast. Historisch-geograaf Marcel IJsselstijn onderzocht hoe middeleeuwse steden in de Lage Landen zijn ontstaan en ontwikkeld. Zijn onderzoek biedt interessante inzichten voor de stedenbouw van vandaag.
Volgens IJsselstijn schuilt een belangrijke kracht van middeleeuwse steden in functiemenging, voortbouwen op bestaande structuren en ontwerpen op menselijke schaal. Wonen, werken, handel en voorzieningen lagen er dicht bij elkaar. Daardoor ontstonden levendige gebieden die gedurende de hele dag werden gebruikt.
Ook werd bij de ontwikkeling van middeleeuwse steden vaak voortgebouwd op wat er al was, zoals wegen, waterlopen en het landschap. In moderne gebiedsontwikkeling wordt daar volgens IJsselstijn nog te weinig gebruik van gemaakt. Door bestaande structuren en elementen onderdeel te maken van nieuwe wijken, kan niet alleen een duurzamer gebied ontstaan, maar ook een sterkere identiteit.
Daarnaast speelt de menselijke maat een belangrijke rol. Historische steden zijn vaak gevarieerd en nodigen uit om je langzaam door de openbare ruimte te bewegen. Dat draagt bij aan de beleving en waardering van gebouwen en de omgeving.
IJsselstijn benadrukt dat zijn onderzoek geen kant-en-klaar recept voor nieuwe stadswijken oplevert. Wel kunnen de historische principes volgens hem aanleiding zijn om opnieuw na te denken over hoe we duurzame, aantrekkelijke en toekomstbestendige steden bouwen.
Benieuwd naar het volledige verhaal en de voorbeelden uit het onderzoek? Lees het hele artikel:
Waarom middeleeuwse steden langer meegaan dan moderne wijken (Stadszaken.nl, Jesse Kiel)
Foto: Rivier de Binnendieze in ‘s Hertogenbosch door Marcel IJsselstein
